حکیم فردوسی...
آرامگاه حکیم فردوسی در گذر زمان

طرح هرمی برای شخصیت فردوسی بزرگ، مناسب نبود به همین دلیل بنایی نو با الهام از مقبره ی کورش بزرگ در پاسارگاد+، طرح آرامگاه تغییر یافت. طرح هرمی از سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۳ بود.
عکاس این یکی عکس آرامگاه فردوسی به صورت هرمی (زاویه ی روبرو) : آپریا وپیما

در مطلبی که پیشتر نوشتم+، گفتم که آرامگاه فردوسی
نخست به شکل هرم بود که فقط سه سال (۱۳۱۰-۱۳۱۳ ) این بنا ماندگار بود و به
دلیل ناهماهنگی با شخصیت بزرگ فردوسی، طرح پاسارگاد، آرامگاه کوروش بزرگ
را به عنوان الگو قرار دادند.
برای ساخت سازه ی جدید نیاز به بودجه ای
بود که خیلی بیشتر از بودجه ی ساختمان هرمی شکل بود ؛ چاره چه بود؟؟ چاره
توسل به مردم برای رفع نیاز مادی و حتی معنوی ساخت بنا.
در همان موقع بلیط های بخت آزمایی (قرعه
کشی) در تیراژ بالایی چاپ شد و مردم عاشق میهن و فردوسی بزرگ با خرید این
بلیط ها، شانس خود را برای برنده شدن جایزه محک زدند و هم در ساخت بنای با
شکوه پیر خراسان شرکت کردند.
هدف از پیش آوردن این رویداد، یاد آوری
راه حلی است که اکنون اجرا نمی شود ؛ می گویند بودجه کافی نیست، کمبود
اعتبار داریم، نمی توانیم جلوی تخریب آثار باستانی
را بگیریم و … ؛ این یک روش بسیار مطمئنی است که دولتمردان می توانند با
اعتماد به عشق مردم به آب و خاک شان بی هیچ چشم داشتی، برای کشورشان هزینه
کنند.
جایگاه ویژه ی فردوسی در کشور ارمنستان
تالار فردوسی
کرسی ایران شناسی دانشگاه دولتی ایروان در پایتخت ارمنستان از اهمیت شخصیت
فردوسی در میان مردم این کشور حکایت دارد و بیت هایی از شاهنامه فردوسی که
بر دیوارهای این تالار نقش بسته نشان دهنده جایگاه ویژه این اثر حماسی در
ارمنستان است.
کرسی ایران شناسی دانشگاه دولتی ایروان
به ریاست پروفسور گارنیک آساطوریان یکی از برجسته ترین مراکز علمی – آموزشی
ارمنستان است و شاهنامه فردوسی از مهمترین موضوعات تحقیقاتی این کرسی
بشمار می رود.
رومان سمباتیان استاد کرسی ایران بشناسی
دانشگاه دولتی ایروان معتقد است ارتباطات تنگاتنگ ایران و ارمنستان در طول
تاریخ باعث شده است تا بسیاری از ادیبان ارمنی به فردوسی توجه ویژه ای
نشان دهند .
سالانه صدها دانشجو در ارمنستان در رشته
ایران شناسی تحصیل می کنند و یکی از دلایل ان شاید اعتباری است که فردوسی
به زبان فارسی و هویت ملی مردم ایران بخشید.
زبان شناسی قومی بخشی از تحقیقات کرسی
ایران شناسی ارمنستان است و زبان حماسی شاهنامه از اهمیت خاصی در این حوزه
تحقیقاتی برخوردار است.
وارتان ووسکانیان استاد کرسی دانشگاه
دولتی ایروان تصریح کرد: ما از طریق تحقیق در زبان حماسی شاهنامه در باره
تاریخ و وضع اقتصادی و اجتماعی زمان شاهنامه اطلاعاتی زیادی به دست می
آوریم.
هر چند شاهنامه فردوسی هنوز بصورت کامل
به زبان ارمنی ترجمه نشده است اما ترجمه بخش هایی از آن نیز در سال های
گذشته کافی بود تا این اثر ماندگار به سرعت مردمی شده و بخشی از فرهنگ ملت
ارمنستان محسوب شود وجود نام هایی همچون تهمینه، رستم و سهراب در ارمنستان
گویای این واقعیت است .
علاقه ای که باعث شد تا باشگاه فرهنگی
مهر ارمنستان چندی قبل لوح فشرده رستم و سهراب فردوسی را با مساعدت رایزنی
فرهنگی کشورمان به زبان ارمنی منتشر کند.
شاهنامه فردوسی زمان و مرز نمی شناسد و دلیل این امر مسلما نه تنها نبوغ فردوسی بلکه فرهنگ و تمدن غنی ملت ایران است، ملتی که دانایی و خرد را سر لوحه زندگی خود قرار داده است.
رادیو پیام
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم دی ۱۳۹۲ ساعت 15:8 توسط مجتبی صداقتی
|




به حسن و خلق و وفا کس به يار ما نرسد