پشت هیچستانم-سهراب سپهری

ادامه نوشته

 

 

باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان خـــــندان و شتابان
به استقبال بهار می‌روند تا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند

کابوس غم را در زیر خاک مدفون سازند و آنگه سر مست
با وجد و نشاط و با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود طرب انگیز
نوروز و جشن شکوفه‌ها را برگزار می‌کنند

سکوت وفریاد

ادامه نوشته

زبان فارسی

"رئیس جمهوری هند" به 3 استاد  

   زبان  فارسی گواهینامه افتخار اعطا کرد.  

 

 پرناب موکرجی رییس جمهوری هند جمعه شب در مراسمی از سه استاد هندی که خدمات برجسته ای 

 

 درتوسعه و ترویج زبان فارسی داشته اند با اعطای «گواهینامه افتخار» و جایزه نقدی تقدیر کرد.

ادامه نوشته

حکایت مدعیان خادم نما تا خادمان بدون ادعا + فیلم

حکایت مدعیان خادم نما تا خادمان بدون ادعا + فیلم

شیخ عباس کشوان یکی از خادم بارگاه حضرت عباس می باشد که نسل در نسل بدون ادعا خادمی حضرت را می کنند.

به گزارش گروه فیلم و صوت باشگاه خبرنگاران جوان، شیخ عباس کشوان یکی از خادم بارگاه حضرت عباس می باشد که نسل در نسل بدون ادعا خادمی حضرت را می کنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

    

لینک دانلود فیلم

 

 

یاد سهراب عزیز

ادامه نوشته

روزگاری که بهانه های بسیار برای گریستن داریم

ادامه نوشته

روزی روزگاری....

ادامه نوشته

ریشه ی واژه ی «آدینه» و روز های هفته

آدینه در اصل آذینه روز بوده است. روز (آذین وآرایش) ایرانیان در روز پایانی هفته خود را می آراستند و به گردش و مهمانی می رفتند.
آدینه همان آذینه است و ما امروزه تلفّظ ذال  این واژه را دیگر در فارسی نداریم. در فارسی امروز، ذال به دال تبدیل شده است.
عرب این روز را جُــمُــعَــة نامیده؛ یعنی روز گردهمایی.
در گذشته کلماتی که دال داشته اند، ذال نوشته و تلفظ می شدند و امروز ما این تلفظ را در این موارد نداریم.
در کلماتی مثل آذینه (آدینه)، بوذ (بود)، بوذن (بودن) و ... این ذال ها به دال تبدیل شده اند.

شنبه:این واژه از واژه ی شپت در عبری گرفته شده.این واژه ی عبری به عربی هم رفته و در آن جا به السبت دگرگون شده است.در ارمنی هم این واژه را "شاپات"می گویند.

چم(معنای) واژه ی شپت "روز آسودگی" است.برای این که یهودیان(که به زبان عبری سخن می گویند)روز نخست هفته را استراحت می کنند.با آشکار شدن چم(معنای)واژه ی شنبه چم(معنای)روز های دیگر نیز آشکار می شود.برای نمونه یکشنبه یعنی یک شب پس از شنبه و دوشنبه یعنی دو شب پس از شنبه و همین روند تا پایان ادامه دارد.چم(معنای) واژه ی آدینه هم که در بالا ذکر شدمی شود:روز آذین و آرایش.معنای برابر عربی این واژه نیز می شود روز جمع شدن و روز گرد هم آمدن.

ادامه نوشته

حکیم فردوسی...

چرا قبطیان ، عرب شدند ولی پارسیان نه ؟

فردوسی می‌گوید: مردمی که در راستای خوارشماری، عجم (یعنی کندزبان)  نامیده می‌شدند، من با این رزمنامه‌ی ملی که به پارسی سره سرودم، شناسنامه‌ی ملی‌اش را نوشتم و به دست تاریخ سپردم…؛
به راستی بدون فردوسی امروز کجا بودیم و با چه زبانی سخن می‌گفتیم؟

روزی از محمد حسنین هیکل پرسیدند شما مصریان با آن پیشینه‌ی درخشان فرهنگی چه شد که تازی‌زبان (عرب‌زبان) شدید؟

او گفت: ما تازی‌ زبان شدیم برای این‌ که کسی همچون فردوسی نداشتیم.

ما هم اگر فردوسی را نمی‌داشتیم امروز همانند مردمان مصر و سوریه و اردن و فلسطین و عراق و حبشه و بسیاری از مردمان دیگر، تازی ‌زبان می‌شدیم؛ اینان هیچ کدام‌شان تازی نبوده‌اند.
فردوسی بزرگ می‌گوید:

جهان کرده‌ام از سخن چون بهشت	ازین بیش تخم سخن کس نکش
بناهای آباد گردد خراب	ز باران و از تابش آفتاب
پی افگندم از نظم کاخی بلند	که از باد و باران نیابد گزند
نمیرم، ازین پس، که من زنده‌ام	که تخم سخن را پراگنده‌ام

فردوسی خردمند بود ، تنها شاعری که فقط ( فقط ) به واسطه ی اشعارش ، حکیم و خردمند نام گرفت دیگر شاعران یا ریاضی دان بودند ، یا ستاره شناس ، یا کیمیا دان یا… ولی فردوسی فقط شاعر بود و بس

ادامه نوشته